Berichten

Tekenen, dat werkt toch alleen bij kinderen?

Ik kan niet tekenen…

Ik hoor het veel om me heen. Tijdens mijn webinars of trainingen. Als reactie op een post op Facebook of Linkedin. Mensen die zeggen dat ze niet kunnen tekenen. Ook ik dacht jarenlang dat ik niet kon tekenen.

Nu hoor ik je denken: “Huh, jij?!”

Ja, ik!

Vroeger tekende ik graag en zette ik best een aardige lijn op papier. Toch ben ik er gaandeweg mee gestopt. Een aantal jaar geleden kwam ik weer in aanraking met tekenen. Tekenen om te communiceren. Mijn eerste reactie was: “dat kan ik niet.”

Maar toch was mijn interesse gewekt. Het zat ‘m in de eenvoud waarmee Bas van de Betekenaar het tekenen presenteerde. Dat het niet ging om mooi tekenen maar om herkenbare tekeningen. Functioneel tekenen om een boodschap overbrengen en niet om het maken van een kunstwerk.

 

Mijn gedachten gingen terug naar vroeger…

Als jong meisje tekende ik graag. Dingen natekenen en ook zelf dingen verzinnen om te tekenen. Heerlijk in de kantlijn van mijn agenda droedelen. Zo heet het maken van kleine tekeningetjes; bloemetjes, zonnetjes, figuurtjes etc.

Op de middelbare school tekende ik mijn huiswerk. Ik maakte een soort krant op van dat ouderwetse matrix printerpapier. Gewoon omdat ik dat leuker vond dan alles oplezen of overschrijven. Wat ik toen niet wist, was dat het tekenen mij hielp om de lesstof beter te begrijpen en onthouden.

Op de universiteit kreeg ik een computer. Toen is het tekenend leren gestopt. Eenmaal op de werkvloer was ik juist degene die collega’s aanstootte als ze tijdens de vergadering zaten te droedelen. Terwijl ik nu weet dat juist dat heel effectief is; het zorgt er voor dat je je aandacht makkelijker bij de vergadering kunt houden!

 

Waarom  was ik ooit gestopt met tekenen?

Dus niet alleen omdat ik op de uni een computer kreeg of omdat ik het op kantoor kinderachtig vond. Maar de échte reden dat ik was gestopt met tekenen.

Toen ik mezelf die vraag stelde, hoorde ik ineens de stem van mijn tekenleraar op de middelbare school…

 

“Wel mooie strakke lijnen neerzetten, hoor”.

“Je houdt je potlood niet goed vast”

“Dat gekriebel in je schrift is kinderachtig. Wat ik jullie leer, is het echte werk”

 

Tsja, tekentechniek en het juiste soort potlood was voor hem erg belangrijk. Vanuit zijn vak gezien natuurlijk logisch. Maar het heeft mijn teken-vertrouwen geen goed gedaan.

Het voor de mooi tekenen, daar ben ik toen acuut mee gestopt. Het tekenend leren  heb ik nog wel even vol gehouden maar op de uni en op het werk vond ik dat niet meer kunnen. Met dank aan die tekenleraar 😉

 

Gelukkig is het goed gekomen.

Na die ontmoeting met Bas, volgde ik een basis cursus visueel communiceren bij hem. Ik was verkocht! Zo simpel was het. Vervolgens ben ik blijven plakken bij de Betekenaar en heb ik jaren trainingen gegeven in het bedrijfsleven. Om mensen te leren hoe ze tekenen gebruiken in de communicatie met anderen om zo hun boodschap beter te vertellen en elkaar beter te begrijpen. Tegenwoordig leer ik begeleiders van kinderen en (jong) volwassenen met autisme hoe ze tekenen inzetten in de begeleiding.

En gelukkig zegt er na een training bij mij nooit iemand meer dat ‘ie niet kan tekenen!

Ook teken ik alweer jaren met plezier voor mijn ontspanning. Én gebruik ik het op een leuke en effectieve manier in de communicatie met mijn zoon Hidde, die autisme heeft. Het tekenen helpt hem om te overzien wat er op een dag gaat gebeuren. Het geeft hem rust en structuur.

Hoe zit het met jouw overtuiging over tekenen?
Laat je het me weten onder deze blog?

.

.

.

.

PS. Als je denkt dat je niet kunt tekenen en je wilt van die overtuiging af…dan is de online Masterclass “Tekenen in gesprek met je client” de moeite waard. Op maandag 1 november van 20.00 tot 21.30 uur help ik je met alle liefde van die overtuiging af én leer je hoe je tekenen inzet in de begeleiding van je clienten met autisme. Voor het bedrag hoef je het niet te laten; €39,- incl. btw

Groene regenlaarzen